Wirus paragrypy (wirus grypy rzekomej) - to wirus zawierający jednoniciowy RNA o wielkości 150 - 250 nm, należący do rodziny Paramyxoviridae i rodzaju Paramyxovirus. Posiada otoczkę, której glikoproteiny posiadają aktywność neuraminidazy i hemaglutyniny. Istnieją 4 serotypy wirusa, onaczane 1, 2, 3 , 4. Typy 1 i 2 są przyczyną jesiennych infekcji zwłaszcza w latach nieparzystych, natomiast typ 3 odpowiada za coroczne epidemie wiosenne. Typ 4 rzadko jest stwierdzany jako czynnik etiologiczny zakażeń. Wirusy paragrypy odpowiadają za 5 - 20% infekcji dróg oddechowych u dzieci i poniżej 5% u dorosłych.

Objawy chorobowe

Wirus paragrypy jest jedną z najczęstszych przyczyn infekcji dróg oddechowych u małych dzieci (ustępuje pierwszeństwa tylko wirusowi RSV). Okres wylęgania choroby wynosi 3 - 6 dni.

    * Typ 1 wirusa odpowiada za występowanie zespołu krupu (laryngotracheobronchitis) u dzieci.
    * Typ 2 powoduje podobne objawy, lecz łagodniejszy przebieg.
    * Typ 3 jest odpowiedzialny za wystąpienie zapalenia płuc u niemowląt.
    * Typ 4 wywołuje infekcje o łagodnym przebiegu, jednakże w odróżnieniu od powyższych, jest jedynym typem wirusa, który może wywołać objawy chorobowe w pierwszym miesiącu życia dziecka i to pomimo istnienia matczynych przeciwciał!

Choroba rozpoczyna się wysoką gorączką. Następnie dołączają się objawy takie jak: ból gardła, chrypka, kaszel początkowo suchy, szczekający, który może doprowadzić do stridoru. Objawy ustępują po 1 - 3 dniach, jednak w niektórych przypadkach ulegają nasileniu, doprowadzając do pojawienie się duszności.

U osób dorosłych przebiega jako przeziębienie i chrypka..

Leczenie

Stosuje się leczenie objawowe. W przypadku powikłań konieczne jest stosowanie antybiotyków. W przypadku pojawienia się duszności konieczne mogą się okazać leki rozszerzające oskrzela i glikokortykosteroidy. Nie znany jest specyficzny lek przeciwwirusowy, leczy zaobserwowano poprawę po zastosowaniu rybawiryny.

Dotychczas nie opracowano szczepionki przeciwko wirusowi grypy rzekomej.